Petrlaška pećina je u stvari sistem pećina na južnom obodu kraškog Odorovačkog polja, u rejonu Zabrđa. Udaljena je od grada oko 12 km severno, put je 10 km asfaltni i 2 km zemljani.

       Odorovačko polje je najveće kraško polje Istočne i Jugoistočne Srbije. Dugačko je 7 km, a široko oko 4,5 km. To je prostrano i relativno ravno polje koje uokviruju niži krečnjački grebeni i Vidlič. Nagnuto je u pravcu jugozapada i juga. Dnom polja otiče ponornica – Odorovačka reka. Najniži deo polja ograničen je kraškom površi na kojoj ima tipičnih kraških oblika, a naročito prostranih vrtača i uvala. Ta se kraška površ proteže u pravcu zapada kao dugačka skaršćena dolina Tepoš, koja nakon desetak km izbija u Pirotsku kotlinu. Njome je najverovatnije oticalo neogeno jezero Odorovačkog polja. Pravac toka vode iz polja održao se do danas. Vode Odorovačkog polja i danas izbijaju u dolini Nišave.

      Na južnom obodu Odorovačkog polja ima podzemnih kraških oblika, koji su stvarani za vreme jezerske faze krajem pliocena. Među tim oblicima najpoznatija i najznačajnija je Petrlaška pećina. To je biser prirode, sa bogatim pećinskim nakitom, nažalost nedovoljno proučen i nedovoljno iskorišćen. Uz manja ulaganja može postati stecište ljubitelja speleologije i prirodnih lepota. U blizini se nalaze Smilovska jezera (oko 2 km), kao i manastiri Sveta Petka i Sveti Kirik i Julita.